Sąd Najwyższy | Co do zasady

Przejdź do treści
Zamów newsletter
Formularz zapisu na newsletter Co do zasady

Sąd Najwyższy

Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych a prawo użytkowania wieczystego
Sąd Najwyższy: „Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywcę użytkowania wieczystego także w razie wadliwego wpisu w księdze wieczystej Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jako właściciela nieruchomości”.
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych a prawo użytkowania wieczystego
Połączenie magnezu i witaminy B6 dobre na stres, ale nie dla każdego
Nazwy ogólne i rodzajowe o charakterze ogólnoinformacyjnym mogą – dzięki nietypowej i niespotykanej na rynku kombinacji poszczególnych elementów – uzyskać zdolność odróżniającą, w konsekwencji stając się elementem dominującym znaku towarowego.
Połączenie magnezu i witaminy B6 dobre na stres, ale nie dla każdego
Czy notariusz musi znać języki obce?
Notariusz, poświadczając podpis na dokumencie, nie musi badać, czy treść tego dokumentu jest zgodna z prawem. Może więc poświadczyć także podpis na dokumencie sporządzonym w nieznanym sobie języku.
Czy notariusz musi znać języki obce?
Wyjaśnienia UOKiK w sprawie kar nie wiążą sądów
Przy orzekaniu o wysokości kary sądy powinny się kierować zasadą proporcjonalności, czyli uzależniać jej wysokość od przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży produktu będącego przedmiotem zakazanej praktyki, a nie od ogółu przychodów przedsiębiorcy.
Wyjaśnienia UOKiK w sprawie kar nie wiążą sądów
Pojęcie zbioru rzeczy i praw z ustawy o zastawie rejestrowym należy interpretować poprzez cel gospodarczy zbioru
Sąd Najwyższy uwzględnił skargę kasacyjną przygotowaną przez kancelarię Wardyński i Wspólnicy i tym samym potwierdził, że oceniając kategorię zbioru o zmiennym składzie należy przede wszystkim badać, czy dany zbiór służy określonemu celowi gospodarczemu.
Pojęcie zbioru rzeczy i praw z ustawy o zastawie rejestrowym należy interpretować poprzez cel gospodarczy zbioru
Sąd Najwyższy nie skoryguje zadośćuczynienia
Skarga kasacyjna przysługuje tylko wtedy, gdy podniesione w niej zagadnienia prawne mają znaczenie nie tylko dla stron postępowania. Dlatego korekta wysokości zasądzonego zadośćuczynienia nie jest zadaniem dla Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy nie skoryguje zadośćuczynienia
Inwestor musi znać warunki umowy wykonawcy z podwykonawcą
Aby móc skutecznie dochodzić od inwestora zapłaty wynagrodzenia za wykonane prace, podwykonawca musi wykazać, że inwestor znał te warunki umowy z podwykonawcą, które wyznaczają zakres jego odpowiedzialności i wyraził na nie zgodę.
Inwestor musi znać warunki umowy wykonawcy z podwykonawcą
Sąd Najwyższy dopuszcza złożenie oświadczeń przez członków zarządu co do postanowień umowy w różnym czasie
Zdaniem Sądu Najwyższego w pełni dopuszczalne jest złożenie przez członków zarządu takich samych oświadczeń co do istotnych postanowień umowy w różnym czasie.
Sąd Najwyższy dopuszcza złożenie oświadczeń przez członków zarządu co do postanowień umowy w różnym czasie
Sąd Najwyższy za swobodą wyboru pełnomocnika
Pełnomocnikiem powołanym w trybie art. 210 lub 379 k.s.h. może być inny członek zarządu, gdyż zdaniem Sądu Najwyższego nie narusza to zakazu reprezentacji spółki przez zarząd w sporze z innym członkiem zarządu.
Sąd Najwyższy za swobodą wyboru pełnomocnika
Uchwała rady nadzorczej spółki akcyjnej może być zaskarżana
Żaden przepis nie reguluje bezpośrednio zaskarżania uchwał zarządu lub rady nadzorczej spółek kapitałowych. Od dawna więc istnieją wątpliwości, czy takie uchwały mogą być w jakikolwiek sposób zaskarżane.
Uchwała rady nadzorczej spółki akcyjnej może być zaskarżana
Jak długo bank odpowiada za czyny swojego pracownika?
Jeśli pracownik banku popełnił przestępstwo na szkodę klienta banku, bank odpowiada za brak nadzoru. Okres przedawnienia roszczenia o odszkodowanie przeciwko bankowi wynosi 3 lata, jednak zarzut przedawnienia może nie zawsze być skuteczny.
Jak długo bank odpowiada za czyny swojego pracownika?
Ku przestrodze: nie każde naruszenie znaku renomowanego zasługuje na ochronę
Sąd może odmówić uznania za czyn nieuczciwej konkurencji zachowania spełniającego jego przesłanki, jeżeli okoliczności faktyczne wskazują, że powód przez dłuższy okres nie podejmował działań przeciwko takiemu zachowaniu.
Ku przestrodze: nie każde naruszenie znaku renomowanego zasługuje na ochronę