Artykuły | Co do zasady

Wyobraźmy sobie sytuację, w której polski podatnik ma 1% praw do udziału w zysku zagranicznej spółki. Pozostałe 99% należy do innych inwestorów. Mimo to podatnik ten jest w świetle polskich przepisów traktowany tak, jak gdyby przez cały rok przysługiwało mu 100% praw. Co więcej, nie może przedstawić dowodów, że fakty są inne – tylko dlatego, że zagraniczna spółka ma siedzibę w tzw. raju podatkowym. Ten kontrowersyjny pogląd przedstawił WSA w Warszawie w wyroku z 7 maja 2026 r. (III SA/Wa 125/26). 

W jednej z niedawnych spraw prowadzonych przez praktykę reprywatyzacji okazało się, że zanim uporządkujemy stan prawny nieruchomości, trzeba najpierw przeprowadzić postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po jednym ze współwłaścicieli, który nabył swój udział w 1934 r. O dawnym współwłaścicielu wiedzieliśmy tylko tyle, ile wynikało z aktu notarialnego: nazwisko i adres zamieszkania w dacie nabycia. 

Za rok, 23 października 2027 r., zaczną obowiązywać przepisy rozporządzenia (UE) 2026/2202 – pierwszej dużej rewizji rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (które reguluje odszkodowania i pomoc dla pasażerów w razie odmowy przyjęcia na pokład, odwołania lub dużego opóźnienia lotu) oraz towarzyszącego mu rozporządzenia (WE) nr 2027/97 (które reguluje odpowiedzialność przewoźnika za przewóz pasażerów i bagażu). Dla branży lotniczej i pasażerów to nie tyle rewolucja, ile raczej próba uporządkowania tej materii, choć są też pewne nowości.

Doręczenia elektroniczne miały uprościć kontakt z organami administracji publicznej oraz sądami. I co do zasady faktycznie upraszczają, jednak w sprawach podatkowych pojawiły się także pewne wątpliwości co do skuteczności składania pism i doręczeń, które musiały być rozstrzygane na poziomie sądowym.

Opublikowany w czerwcu tego roku raport „Internet dzieci 2026” wskazuje, że 55% dzieci w wieku 7-12 lat regularnie korzysta z największych serwisów społecznościowych lub komunikatorów (choć nie są one przeznaczone dla tej grupy wiekowej), a 32% dzieci w wieku 7-14 lat miało kontakt ze stronami i aplikacjami zawierającymi treści erotyczne. Platformy algorytmiczne takie jak Facebook, Instagram, X czy TikTok mają realny wpływ na życie najmłodszych, ale ich aktywna kontrola stała się przedmiotem regulacji stosunkowo niedawno. Obecnie w Polsce trwają równoległe prace nad kilkoma projektami ustaw, które – choć nie tworzą jeszcze spójnego systemu ochrony małoletnich w internecie – mają istotnie zmienić krajobraz prawny w tym zakresie.

W lipcu 2027 r. ma zostać udostępniona publiczna platforma internetowa zapewniająca dostęp do informacji o unijnych podmiotach i produktach inwestycyjnych. Platforma ma gromadzić finansowe i pozafinansowe informacje dotyczące poszczególnych podmiotów, w tym informacje na temat zrównoważonego rozwoju. Jest to tzw. europejski pojedynczy punkt dostępu. Jak jego powstanie wpłynie na obowiązki podmiotów raportujących?

Od 1 lipca 2026 r. można ubiegać się o ochronę wzorów przemysłowych, które nie sprowadzają się wyłącznie do statycznego rysunku czy zdjęcia. To efekt wejścia w życie nowego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/715 z 11 marca 2026 r. w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej. 

Jednym z fundamentalnych obowiązków podmiotów zobowiązanych wynikających z regulacji AML jest raportowanie transakcji podejrzanych do właściwych organów. Obowiązująca ustawa AML przewiduje w tym zakresie trzy odrębne tryby postępowania, różniące się przesłankami, adresatami zawiadomień oraz skutkami prawnymi dla podmiotu zobowiązanego i samej transakcji lub wartości majątkowych. Ten wielotorowy model ulegnie zasadniczej zmianie od 10 lipca 2027 r., gdy zacznie być stosowane rozporządzenie AMLR. W artykule przyglądamy się wybranym zmianom krok po kroku.

Rozporządzenie AMLR zmienia zasady raportowania transakcji podejrzanych znane polskim podmiotom zobowiązanym – w miejsce trzech ścieżek raportowania z różnymi terminami na zawiadomienie, wprowadza jednolity tryb raportowania podejrzeń z obowiązkiem działania bez zbędnej zwłoki. Nakazuje też powstrzymać się od przeprowadzenia zgłaszanej transakcji. Jednocześnie AMLA pracuje nad ujednoliconymi formularzami zgłoszeń, które mogą być znacznym ułatwieniem dla podmiotów zobowiązanych.

Nowe Rekomendacje KNF dla zakładów ubezpieczeń dotyczą między innymi analizy potrzeb klienta („APK”) uregulowanej w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń. Przepisy ustawy dość ogólnie formułują ten obowiązek, co skutkowało licznymi nieprawidłowościami w procesie określania wymagań i potrzeb klientów, a w efekcie niedopasowaniem proponowanych umów ubezpieczenia do rzeczywistej sytuacji ubezpieczonych. 

W czerwcu 2026 r. Komisja Nadzoru Finansowego wydała Rekomendacje dla zakładów ubezpieczeń dotyczące dystrybucji ubezpieczeń. Choć ich bezpośrednim adresatem są zakłady ubezpieczeń, Rekomendacje mają istotne znaczenie również dla współpracy zakładów ubezpieczeń z przedsiębiorcami, o których mowa w art. 2 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń („u.d.u.”), czyli przedsiębiorcami oferującymi ubezpieczenia jako uzupełnienie sprzedawanych towarów lub świadczonych usług, których działalność – przy spełnieniu ustawowych warunków – nie podlega reżimowi tej ustawy.

Komisja Europejska przedstawiła Temu zastrzeżenia dotyczące współpracy tej spółki podczas niezapowiedzianej kontroli dotyczącej subsydiów zagranicznych, która została przeprowadzona w siedzibie spółki w Dublinie w grudniu 2025 r.